Macit
@Macit2610
Akademisyen
Doktora
Eskişehir
219 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Gülün Adı - Yorumlarım 13.04.2026
Kitaba Kasım 2025'te başladım, bir arkadaşım tavsiye etmişti ama kitabın okunmasının bu kadar sıkıcı olacağını tahmin etmemiştim, olaylar çok yavaş ilerliyor, kitabın bir çok yerinde gereksiz olduğunu hissettiğim anlamları dipnotlarla yazılmış Latince cümleler ve kelimeler vardı, okumayı sık sık bölüyorlardı. Ortaçağ zamanlarında bir kilisede olan düşünceler ve olaylar araya polisiye de sıkıştırılarak anlatılmış ama beni içine pek çekmesi. Okumaya başladığım kitapları yarım bırakma huyum olmadığı için çok sıkılsam da okuyup bitirdim, okuması sabır isteyen bir kitap. 13.10.2026
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Benim için fazlasıyla sembolik ve kapalı bir metindi. Anlatım mantığı daha çok rüya ve çağrışım, imgeler üzerinden ilerlediği için okurken sürekli kopma hissi yaşadım, ilerlemiyor gibi hissettim, sahneler arasında net bir bağ kurmak zor. Bu alana özel bir merakınız yoksa metin kolayca sıkıcı hale geliyor ve ilerleme hissi vermediği için kitabı bitirmek bile zor.
Veronika’nın neden ölmek istiyor?İnsan ve Duygular
Veronika’nın neden ölmek istiyor?
Öncelikle bununla başlamak istiyorum, intihara yönelmesinin arkasında çarpıcı bir felaket ya da elle tutulur bir mutsuzluk yoktur. Aksine sorun, hayatın fazlasıyla “normal” olmasıdır. Onu bu noktaya getiren şey, yaşamın tekdüze akışı ve geleceğe dair duyduğu derin umutsuzluktur.
Kitaptan anladığım kadarıyla temelde iki neden vardır. İlki, hayatın rutinleşmesi ve boğucu bir döngüye dönüşmesidir. Veronika, yaşadıklarının hep aynı çizgide devam edeceğine, gençliğinin fark edilmeden tükeneceğine ve ilerleyen yılların yalnızca yaşlılık, hastalık ve acıyla dolu olacağına inanır. Günlerin birbirinin kopyası olması düşüncesi, onun için katlanılamaz bir ağırlığa dönüşür.
İkincisi, geleceğe dair anlam ve umut kaybıdır. Veronika, önünde uzanan yılların yeni bir anlam ya da gerçek bir değişim getirmeyeceğine inanır; hayatın sadece devam edeceğini, ama hiçbir yere varmayacağını düşünür.
Bu yüzden sorun acı çekmek değil; acının bile bir anlam taşımayacağı bir gelecekle yüz yüze kalmaktır.
Kısacası, onu intihara yaklaştıran şey mutsuzluk değil; umut edilecek bir neden görememesidir.
İlk sayfaları okurken belki beğenirim demiştim ama ilerledikçe şiirleri daha çok beğenmemeye başladım bir noktadan sonra okuyayım da bitireyim dedim. Aslında içerik fena değil ama kullanılan kelimeler insanın içine değmiyor. Bundan dolayı Bir kaç şiirin bir kaç parçası dışında ilgimi çekebilen bir şiir kitabı olamadı.
Şiirlerde beğendiğim bazı kısımları;
Sayfa 7;
Gerçek hayat diye bir şey var, duyuyorsun
Bir hayattır seninki de,
Gerçeği mi, tartışılır ama.
İçinde yaşasan da eksik
Dışında yaşasan da.
Sayfa 9;
bu şehirde kalır mıyız sence
o şehir bu şehir fark eder mi yaşlanırken
asfaltlar ıslaksa, yağmur varsa, içimiz müzik
sever miyiz
Kitap birkaç hikayeden oluşuyor, kitabı pek beğenmedim, bazı hikâyelerde olay akışını takip etmek zordu ve olaylar karmaşıktı. Karşıma çıkan bir kaç alıntıdan dolayı okumaya karar vermiştim. Dikkat çekici diyebileceğim hikayeler Korkuyu Beklerken ve Bir Mektup hikayeleriydi.
