Macit
@Macit2610
Bizlerin doğal psikolojik eğilimi ahlaki boşlukları eşitlemektir; bunu karşılık veren davranışlarla yaparız: pozitife pozitif, negatife negatif. Bu boşlukları doldurmaya yarayan güç, duygularımızdır. Bir anlamda her eylem eşit ve zıt bir duygusal tepkiye neden olur.
yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını,
Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı,
Başın döndü mü öbür yana döndür başını,
Başkasının güçsüzlüğüyle iyileşir umutsuz keder,
Gözlerine yeni bir zehir bul ki
Yok etsin ötekinin zehrini.
BENVOLIO
Beni dinle ve onu düşünme, unut!
ROMEO
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
BENVOLIO
Özgür kıl gözlerini, başka güzellere bak!
ROMEO
Güzelliği o zaman daha çok çıkar ortaya
Güzellerin yüzünü örten mutlu maskeler
Kara olduğu için gizlediği kişiler
Bakana güzelmiş gibi gelirler.
Sonradan kör olan âşık unutamaz
Daha önce gördüğü değerli hazineyi.
Eşsiz güzellikte bir kadın göster bana,
Ancak vesile olur anımsatmaya
Kimin ondan da güzel olduğunu.
Öğretemezsin bana unutmayı.
Hoşça kal.
Veronika’nın neden ölmek istiyor?İnsan ve Duygular
Veronika’nın neden ölmek istiyor?
Öncelikle bununla başlamak istiyorum, intihara yönelmesinin arkasında çarpıcı bir felaket ya da elle tutulur bir mutsuzluk yoktur. Aksine sorun, hayatın fazlasıyla “normal” olmasıdır. Onu bu noktaya getiren şey, yaşamın tekdüze akışı ve geleceğe dair duyduğu derin umutsuzluktur.
Kitaptan anladığım kadarıyla temelde iki neden vardır. İlki, hayatın rutinleşmesi ve boğucu bir döngüye dönüşmesidir. Veronika, yaşadıklarının hep aynı çizgide devam edeceğine, gençliğinin fark edilmeden tükeneceğine ve ilerleyen yılların yalnızca yaşlılık, hastalık ve acıyla dolu olacağına inanır. Günlerin birbirinin kopyası olması düşüncesi, onun için katlanılamaz bir ağırlığa dönüşür.
İkincisi, geleceğe dair anlam ve umut kaybıdır. Veronika, önünde uzanan yılların yeni bir anlam ya da gerçek bir değişim getirmeyeceğine inanır; hayatın sadece devam edeceğini, ama hiçbir yere varmayacağını düşünür.
Bu yüzden sorun acı çekmek değil; acının bile bir anlam taşımayacağı bir gelecekle yüz yüze kalmaktır.
Kısacası, onu intihara yaklaştıran şey mutsuzluk değil; umut edilecek bir neden görememesidir.
