Macit
@Macit2610
"Bu güç ifrit veya benzeri bir şey mi?"
"Tabiatüstü değil. Tabiî ve tabiatüstü diye bir şey yok. İlmî ve ilimdışı var."
"Peki nasıl açıklayacağız efendim?"
"Açıklamayacağız. Bir kâhin yahut şarlatan olsaydı hemen açıklardı. Böylece belki bir din kurar ve kim bilir, o canavara tapınırdık. Bu yüzden sebepleri üzerinde düşünüp hurafe üretmeyeceğiz."
Reklam
Yaşamı boyunca pek çok şeyi sonuna dek götürdüğü doğruydu, ama hep önemsiz şeylerdi bunlar, bir özürle sona erebilecek bir küslüğü uzatmak, bir ilişkinin sonu olmadığını düşündüğünde adamı sevdiği halde telefon etmemek gibi. Kolay konularda ödün vermemekte üstüne yoktu; sanki ne kadar güçlü ve aldırışsız olduğunu kendi kendine böyle kanıtlayacaktı. Oysa aslında kırılgan bir insandı, hiçbir zaman üstün bir öğrenci olmamış, okulda spor dallarında da pek bir başarı gösterememiş, evinde de huzurlu bir yaşam sağlayamamıştı.
Dünya güzel mi?.. Yok canım, düpedüz yalan bu!.. Bütün güzellik, sevinç dolu olduğu sürece kendi yüreğimizden geliyor. Sevinç uçup gittiğinde dünya mezarlığa dönüyor. Nitekim, o güzelim Lübnan toprağı da hem benim yüreğime hem Barba Yani'nin bedenine mezar oldu.
İnsan sevdiği zaman yalnız kalamaz. Bugün benim gibi artık sevilmek istemediği zaman da yalnız kalamaz. Bu dediğim özellikle anılarıyla yaşayan tutkulu insanlar için geçerlidir. Çünkü şimdiki zaman olmadan anı olmaz. İnsanın ölmek istemesi boşunadır. Ben ömrüm boyunca bunu birkaç kez içtenlikle istedim. Ama geçmişimdeki güzel yüzler gözümün önüne geldi, yüreğimi yumuşattı, acının yerine sevinci geçirdiler ve beni bir kez daha insan yüzlerindeki ölümsüz avunmayı aramaya zorladılar. O güzel yüzlerden biri Barba Yani'ninkiydi.
Reklam