Üçümüz de küçük, basit insanlarız. Günümüz dünyasındaki büyük olaylar yüzünden, büyük insanlar gibi davranmak zorunda kalıyoruz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
1945 yılında nükleer saldırının sonrasında gecen bir hikaye. Kahramanımız Yuka, Amerikalı sevgilisi Sam, kardeşi, eniştesi ve çocuklarıyla olan ilişkilerini birinci ağızdan anlatıyor. Hiroşima'nın Tohumları derken saldırıdan sonra doğan çocuklar kast edilmiş. Kardeşinin "ucube" bir çocuğunun doğması olayları içinden çıkılmaz hale getiriyor. Kültürümüze ya da artık aşina olduğumuz Avrupa-Amerika kültürlerine uzak, değişik bir anlatımı var. İçinde birçok Japonca sözcük geçiyor. Kapağının aksine, kesinlikle bir çocuk kitabı değil.
Bu kitap ilk sayfasını açtığım andan kapağını kapayana kadar eski kız arkadaşımı çağrıştırdı. İsmini bilemediğimiz genç kahramanımızın tesadüfen Nastenka adlı genç kıza rastlaması ve aralarında oluşan tek taraflı aşkın öyküsü anlatılmış. Sonu süprizli. Anlatımı çok yoğun ve edebi başlayıp birden yalınlaşıyor. Bu açıdan gayet ilginç buldum. Yazarını bilmeden okusanız, bitirdiğinizde bu yazar Dostoyevski dersiniz. Yakışan bir kitap daha.
