Resimlerin gözlerini bu kedi senin rahibinin bağladığı düşüncesine gelince size şunu söyleyeyim ki ben o rahibe çok iyi tanırım böyle bir şey yapacak insan değildir insanların neler yapıp yapmayacağımı önceden hiç belli olmaz beklemek zamana zaman tanımak gerekir her şeye ve egemen olan zamandır zaman kumar masasında karşımızda oturan öteki kumarbazdır ve bütün kartlar onun elindedir bizler ancak yaşam karşılığında o masadan bir şeyler kazanırız kendi yaşamımız karşılığında.
Saramago’ya göre insan bencil bir varlıktır ve her şeyden önce kendisini düşünür. Ancak o, aynı zamanda toplumsal bir varlıktır ve toplum içerisinde yaşamak insana insanlaştırmaktadır. Toplum hayatının olmadığı bir durum farz edecek olursak, orada insanlar hiçbir şeye sahip değildir. İnsanların herhangi bir şeye sahip olduklarını iddia etmeleri boştur insanlar otoritenin ve toplumsallığın olmadığı bir ortamda yani dua durumu olarak tarif edeceğimiz durumlarda kendilerinden başkasını düşünmezler böylesi bir durumda bir şey elde etmek kendilerini hayatta tutabilmek için insanın yapacaklarının sınırı yoktur.
“Rab yürüyelim diye bize bacak verdi, ve yürüdük, ama Rabbin hiçbir insana yürü, dediğini duymadım, aklımız içinde aynı şey geçerli, tanrı bize aklı ve arzu ve istediğimize göre kullanalım diye verdi.”