Ben zehirlenmeyi seçtim, isteyerek. Oysa ne sırtımdan bıçaklandım ne ihanete uğradım, ne de çocukluğumu örseleyen yakıcı hikayelerim var. Ruhum karanlığı seviyordu sadece bende bunları yazıyordum. Yazdıklarım kimseyi ilgilendirmiyordu, hepsi bu. Birçokları gibi küstüm ama kimlere küs olduğumu da bilmiyordum. Hayat hakkında zaten bir karara varamıyordum. İyi mi kötü mü, gerekli mi değil mi, değer mi değmez mi?