Güzel yazılmış rahatsız edici bir kitap. Kitabın başından sonuna kadar bir ilişkinin boğucu ve kasvetli kopamama halini okuyoruz. Almanya siyasi tarihine de bolca yer veren yazarın okuduğum ilk ve son kitabıdır. Booker ödüllü kitaplara çok da anlam yüklemiyorum artık.
Reklam
Ben böyle geri verilen bir kadın tanıyordum ve kitabı okurken sanki onun cümlelerini tekrar tekrar duydum. Bunlar var mı gerçekten dedirten ama varlığını bizzat dinlediğim için acı hissederek okuduğum bir metin.
2012 yılında Nobel ödülü almış yazarımız ve kitap öyle çok katmandan oluşuyor ki iç içe girmiş olaylar örgüsü içinde bazen kayboluyorsunuz. Anlatım, dil, kurgu, olay örgüsü beni benden aldı. Herkese uyacak bir metin değil ama adam yazmış yani. Kitap boşuna 1000 sayfa değil. Hayır yani aynı kitabı bu kadar uzatmadan 400 sayfa da yazabilirdi ama adam yazmış. 2024 Nobel ödülünü alan Han Kang’a bakın bir de. Hiiiç zahmete sokmamış kendini. Aman demiş ya, ne uğraşıcam olay örgüsü falan…Sayfaların yarısı boş. Kitaplar 100-200 sayfa. Sıksan 2-3 sayfalık olay. Mo Yan öyle mi? Adam destan yazmış ya. Ayıp gerçekten. Nobel’e saygısızlık. Mo Yan, Orhan Pamuk, Gabriel Garcia Marquez, John Steinbeck gibi Nobel ödülü alan dev yazarlardan sonra Han Kang’ı nasıl seçtiniz ey komite?
Bu öyle bir metin ki kitap bitince ‘Vay anasını, ben ne okudum öyle?’ diyorsunuz. Edebi metin sevenlerin kaçırmaması gereken bir kitap kendisi. Sanki uzun, anlamlı, iç ısıtan tek bir cümle okuyor hissi verdi bana.
Her eseri şaheser adamın. Hepsini okumalıyım. Okumadan ölmemeliyim. 1962 yılının Nobel ödüllü yazarı kendisi. Bilse 2024 yılında Han Kang diye 5 para etmez metinler yazan birinin kendi gibi Nobel ödülü aldığını, üzüntüden mezarında ters döner adamcağız.
Reklam