Bir kadın,
Arkası dünyaya dönük
Önünde sonsuz bir boşluk,
İçinin amansız kavgasını seyrinde
Bir kadın,
Tüm her şeyden uzakta
Seslerin anlamsız
Renklerin şeffaf olduğu noktada
Kavganın en suskun anını duyumsamakta
Bir kavga
Uçsuz bucaksız ruh sahasında
Sonsuza uzanan, kıyasıya
Bıçaklar kelebek kanatlarına dayanmamakta
Acılar sessiz tebessümlerle
Mutluluk, gözyaşıyla karşılanmakta
Maddalene (iyi, kötü yorumlarinizi alırım)
Sizin için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın.