En sevdiğim alıntıdan başlarsak:
"Herkes kalbinin hissiyatında mazurdur."
"Dünya'da insanlar hapishaneleri boş bırakacak kadar terbiye ve eğitim görmüş olsalar sonra senin de benim de hizmetimize ihtiyaç kalır mıydı?"
(Haklııııı)
Ahmet Mithat Efendi'nin Esrar-ı Cinayet kitap yorumumla geldim. Hayranlıkla okudum kitabı. Bitirmekde istemedim ama elimden de düşüremesim. Akıcı ve sürekliyiciydi. Bir sonraki sayfada ne olucak diye bekliye bekliye deli oldum.
Konuya gelicek olursak. İstanbul'da Öreke taşında bir kız ve iki de yabancı vatandaş olan kişilerin cesetlerine rastlıyor. Zeki olan müstantik efendimiz Osman Sabri ve onun hafiyesi Necmi de bu olayı inceliyor. Ama olay tek burda mı kalıyor hayırrr tabi ki neler neler neler çıkıyor. Birde ikinci bölümde intihar vakası ile karşılaşıyorlar acaba bu iki olay arasında bağlantı var mıdır? Bilemeyiz ki okuyunca göreceksiniz.Ayy ben bayıldım çok okuma olmadığı için spoi vermek istemiyorum bu kitapta
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.