Şehrimah.
@Mah_
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
Reklam
Kimseler görmedi Ömür Hanım,bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları,elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim- içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,ben geçtim. Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek.
Beni cam kırıklarıyla animsasin insanlar,savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile.. Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.
Ölümün sırrını sordum bir gence
Güldü de bu ani suale önce
Ölüm dedi, ölüm bir hiçtir bence
Gençliğimi yalnız aşk ile ördüm
Rast geldim ak saçlı bir ihtiyara
Lanetler ederdi bir eski yare
Sorunca ölümü dedi bir çare
Çünkü rüya gibi bir hayat sürdüm..
Ömrümün hep böyle sevgisiz, sessiz
Maziye karışmış kaç baharı var?
Ne eski bir çehre,ne ne kalpde bir iz!
Ah!. Açılma bahar! Açılma bahar!..
Reklam