Teoman Duralı’ya göre “bekârlık sultanlıktır” diyerek yalnızlığı övmek “sorumsuzluk sultanlıktır” demekle aynıdır. Yalnızlık, sevilene/başkasına yakınlaştırdığı ölçüde kıymetlidir. Tecrit edilmiş bir yalnızlığı övenler, kendilerini de başkalarını da lâyıkıyla sevemezler.
Yaşlı değilim, ölüm döşeğinde değilim, ama 'kalbim bana yetmiyor' diye düşünüyorum, bunları düşünüyorum, başka bir çok şeyi düşünüyorum düşündükçe renkler daha da solgunlaşıyor, sesler daha da uzaklaşıyor, ruhum daha da yorgunlaşıyor...