"Neden çarmıha germişlerdi onu? O ki çocukları seviyor, kalabalıkları doyuruyor, körleri iyileştiriyordu ve iyi yürekliliğinden ötürü yoksullar arasında, bir ahırın gübreleri üstünde doğmak istemişti."
"Akrabaları hep kaba davranmışlardı Félicité'ye. Onları bir daha görmek istemedi. Onlar da herhangi bir adım atmadılar; ya onu unuttukları için ya da sefillere özgü o yürek katılaşması yüzünden."