Kitapların gerçek bir dostun yerini alabileceğini söylemeye dilimiz varmıyor. İnsan nefesi duvarları bile harap olmaktan kurtarırken başka bir canı neden diriltmesin! Küs bir insan bile raftaki kitaptan daha çok umut verir. Hem yanına fincan koysak da bir kitapla karşılıklı kahve içemez, koltuğumuzun altında bir dost eli gibi hissedemeyiz onu. Kitabınızla en son ne zaman film izlediniz? Oyuncuları nasıl buldu? Film müziği hakkında neler düşünüyor?
Kitaplardan başka bir yerde nefes alıp veremediğimiz zamanlar vardır, pencerelerin de bizi açamadığı. Gökle yer arasındaki mesafe o kadar daralmıştır ki çok geçmeden yaşadığımız dünyaya ait olmadığımız duygusu his olmaktan çıkıp yeryüzünün bütün koridorlarını çınlatan bir çığlığa dönüşür: "Ben buraya ait değilim!"