Bu geceki bahsimiz, efendiler!
Her zaman olduğu gibi yanmaktır.
Her ne işte bulunuyorsanız
Her ne istiyorsanız
Ona yanacaksınız.
Yanmadığımız şey bizim değildir
Bizi ilgilendirmez.
Ve biz de efendiler
Yanmadığımız şey değiliz.
Ağlayamadığın yere ait değilsin
Kahkaha atamadığın
Sövemediğin
Küfür edemediğin yere ait değilsin.
Ait olmadığını bildiğin halde
Neden gidemiyorsun?
Acı olarak bu yeter insana.
İçimizde bir yılkı vardı
Boynumuzda binbir eli kementli
Kurtulacaktık.
Sevmeye alıp verdiğimiz soluklar
Âdeme ruh oluyordu
Biz yücelecektik.
Her sarılmada kaburgamı yarıyordum
Varlığın taşıyordu adeta
Bir olacaktık.
Biraz daha cesaret gerekiyordu bize
Biraz da gözü karalık
Ve dahi vicdansız olacaktık
Sırf vuslat için değmez mi?
Ama herkesten önce
Biz yine kendimize kıydık.