Mah Peri
@Mahiperi
Atlara ve uzaklara
Yârelimmm
Anadolu
417 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başarının ölçüsü farklıdır. Başarılı bir öğrenci, başarılı bir sporcu, başarılı bir iş adamı, sanatçı varsa;başarılı bir "ev kadını" da olmalıdır Ve vardır. Ama arayanı soranı yoktur. Kimse onu televizyona çıkarmaz, kimse onunla filan dergi için röportaj yapmaz. Meğerki adı bir sansasyona karışmamış olsun. Sansasyon ilgi uyandırır. Reytingi vardır. Haberciler bu habere atlar. Bazıları günlerce ekranda kalır, etinden, sütünden, tırnağından faydalanılır. Anlaşılan çok güzel bir Nehir söyleşi şimdi beni bekliyor.
Zalım Leyla
Canım Leyla
Leylim Canım
En yakınlarından duymuş güzelim diyor bir cümlede ileri geri konuşanlar senin hakkında en yakınlarından duymuş diyor. Bizede öyle degilmi en yakınlarımızdan hep gelen acılar, zararlar. Özel yazılar mektuplar. Mahremiyeti açılmış Ahmet Arif istemezdi diye düşündüm mektuplar yayınlansın... Tek taraflı bir aşk kavurmuş içini öyle derin sevgi duygu yüklü okudum üzüldüm taş olsa çatlar Leyla essahtan Zalımmış dedim...Söyleyecek çok şey var işte Leyla gözüyle bakmak lazım ama böyle sevgi görmedim tek taraflı da olsa ben seviyorum gerisi umrumda degil demiş. Leylim ley Ahmet Arif
Puan vermedi·207 syf.··
Beğendi
·2021 30. kitabı
·21 saatte okudu
·Okunma: 26 Ocak 2021 10:58
Leylim Leylim” Ahmed Arif’in Leyla Erbil’e olan unutulmaya yüz tutmuş aşkının en tutkulu ve en içten şekilde yazılmış mektuplarından oluşuyor. Yazıldıkları dönemin entelektüel ve yayın ortamını, Ahmed Arif’in sürgün günlerini, yaşadığı siyasi baskıyı, içsel dünyasını ve en çok da aşkını tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor diyebiliriz.
"Kimselere mecbur olmadım, olmam da. Yiğitliğim ve rivayet olunan erkekliğim bundandır… Ama senin mecburun olmak, beni hiç mi hiç küçültmüyor. Aksine yüceltiyorsun, insan ediyorsun, yaşatıyorsun."
iyi ki okumuşum dediklerim de oldukça fazla. Onlardan biri oldu işte Leylim Leylim..
"Her dilediklerini yapsınlar. İsterlerse sinirlerimi, etlerimi, kemiklerimi, adımı, soyadımı, şanımı, cımbızlarla tek tek alsınlar. Unuttum. Korkmayı, sakınmayı. Seni alamazlar benden. Tılsım bu işte. Ayakta, fırtına gibi beni tutan bu."
Ahmed Arif adeta ele avuca sığmıyor. Her bir mektubunda aşkını dibine kadar hem yaşıyor hem de yaşatıyor.Gizlisi saklısı yok, gurur falanda dinlemiyor. Yani kısacası ne hissediyorsa, aklından ne geçiyorsa onu yazıyor, onu söylüyor.
