Yâ ilâh’el-âlemin dil-hasteyem
Bu kuyûd-ı nefs ile pâ-besteyem...
Ey âlemlerin Rabbi olan Allah’ım peşinen itiraf ederim ki gönlü yaralı bir aşığınım, böyle iken dahi arzu ve heves bağıyla, nefsimin türlü kötü huyları ile kımıldayamaz olmuş, esir düşmüşüm. Bağlandığı bu dertlerden kederli esirini nefsani bağlarından, ağırlıklarından âzâd eyleyip sevindiriver.
Yüce dağ başına yağan kar idim
Yağdı yağmur güneş vurdu eridim
Evvel yarin sevdiceği ben idim
Şimdi uzaklardan bakan el oldum
Yüce dağ başına yatmış uyumuş
Ela gözlerini uyku bürümüş
Evvel küçücüktü şimdi büyümüş
Şimdi uzaklardan bakan ben oldum...
Keskin Yöresi Türküsü