O aksam rüzgar benim içimde de esiyordu; ruhum bir duvardan ötekine vuruyordu ve ben bile bana neler olduğunu anlayamıyordum: Bu duygu öfke miydi, sevda miydı, umutsuzluk muydu, nefret miydi, merhamet miydi, yoksa intikam arzusu muydu bilemiyordum.
Benim adım insanların hizasına yazılmıştır.
Her gün yepyeni rüyalarla ödenebilen bir ceza bu.
Keske yağmuru çağıracak kadar güzel olmasaydım
ölüm ve acılar çatsaydı beni düsüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı.
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman acıyla uğraşacak yerlerimi yokettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.