Öyle işte, Reyyan.
Bak, gece oldu yine.
Bu gece hiçbir film izlemeyeceğim,
çünkü seni düşünmek ağır geliyor.
Ve…
Hiçbir şey anlamıyorum filmlerden.
Geçen gün Yeraltı filmini izledim, yine hiçbir şey anlamadım.
Anlamak ve hatırlamak için Yeraltından Notlar’ı da okudum,
ama inan, yine en çok sen geldin aklıma.
Korkunç bir şey değil mi bu?
Evet, evet, kesinlikle korkunç!
Ve bir o kadar da muhteşem…
Adele, Tom Waits, Ciwan Haco, Mem Ararat...
Dinliyorum.
Dinledikçe,
nasıl anlatsam,
gülüşün yüreğimin Berlin Duvarı’nı yıkıyor gibi.
Gülüşün Napolyon, Reyyan.
Gülüşün, Napolyon yasaları yüreğimin.
Hadi gel.
Ve gül.
Yık yüreğimin skolastik varoluşunu.
-mahmut gören