ağaçların klorofil pigmentinin azaldığı
yaprakların
sarı, turuncu, kırmızı... gibi renklere büründüğü mevsimdi.
kasımdı.
sanattı yani.
ben
yeni bir hüzne gebeydim.
doğurmak adına
telefonu uçak moduna alıp yürüdüm.
yürüdüm yürüdüm yürüdüm
kalabalık bir yalnızlık ile.
düşündüm biraz
beni böyle görseydi Edvard Munch çığlığın değil de hüznün tablosunu çizerdi.
vakit asrı geçmişti
bir gündüz daha ölmek üzereydi.
sancılar sancılar sancılar
ve nihayetinde kahkaha sesleri
acı diye çocuklarım, piç...
oğlun bir fahişe anne!
-mahmut gören