Mr Poet
@Mahmut21_
ben Kafkanın Milenaya hüznüyüm...
dışarıda yapraklarını döken bir kasım
şiirime konuk olmuş bir şişe şarap
dudaklarımın arasında üşüyen bir mısra
yayılıyor ayrılıklara Reyyan
ah Reyyan
şiir yazacaktım daha
bu bende ki erken kış niye ?
-mahmut gören
Reyyan
kasımdan geçerken ömrüm
kasvet
yüreğimin kasabasına dağılmış
neşe ise kaskatı olmuş...
ah'lar ah'lar ah'lar
Reyyan
kasımda geçerken ömrüm
saydım
yaşım yaklaşık yedibin gün
Virginia Woolf'un hayatını okudum
ölümü düşündüm
-mahmut gören
Bu bankta günlerce dinlediğim şarkıya dönüyorum,
şarkılaşıyorum adeta.
Bu nasıl bir his, biliyor musun?
Yapraklar bile dinlemiyor artık,
rüzgâr bile aldırmıyor.
Şimdi ben bir şarkıyım,
her notasına hüzün sinmiş, sessiz bir şarkı.
Beni kimse dinlemiyor.
Kedi bile farkında değil artık,
önümden geçip gidiyor,
ardına bile bakmadan.
Sonbahar yapraklarını döküyor,
ben de kelimelerimi.
Bir banka oturmuş, kimsenin duymadığı şarkıyı söyleyip duruyorum.
Gecenin içinde yalnızlık,
soğuk bir melodi gibi.
-mahmut gören
Kasım 2024
Ben ve Allah
İkimiz oturduk, ellerimi açtım ve konuştum.
Sevgilim,
Nasılsın?
Beni sorarsan, ben ve Allah,
Gerisi… ah!
İyiyim, merak etme,
Ben ve Allah'ız.
Biliyor musun,
Ben hiç namaz kılmadım,
ama yere düşen ekmeği öpmeyi
okununca ezan,
müziğin sesini kısmayı
bilirim.
Annem namazı çok kılardı,
Babama gelince, hatırlamıyorum ama cumaya giderdi.
Bugün,
Yüreğim sıkıldı,
Bir şeylerin eksikliği sardı
Ağlamak değil de,
Yazdım biraz, resim çizdim,
Kız kardeşime şiir okudum,
Allah’a sığındım…
Gökyüzü Öldü
Gökyüzü öldü,
çekinerek
fısıldıyorum kendi kendime,
karanlık içime işliyor.
Yıldızlar küllere boğulmuş,
gözlerimi kapıyorum.
Mehmet Atlı'nın sesi yankılanıyor içimde,
hiç dinmeyen bir hüzüngibi.
Kalabalıklar arasında kaybolmuşum,
Sülüklü Handa, yıllanmış şarabı andırıyor kederim.
Gökyüzü öldü diyorum,
çocukluk gibi, kaybolup gitmiş.
Üşüyen ellerimle kendime sarılıyorum,
ne zamandır böyleyim, inan unuttum.
Siyah ve toz…
Gökyüzü öldü ,
ama hâlâ altında sürükleniyorum bir ceset gibi.
Mehmet Atlı’nın sesi yoldaş bana,
gölgelerden geçiyorum,
yolun sonuna varmadan.
-mahmut gören