Türkiye’de ve İslam âleminde şöyle bir söz söylenirdi: “Azıcık aşım kaygısız başım.” Ya tamahkâr ve azgın olmadığın sürece kendi âleminde huzurunu kaçırmadan yaşama şansına sahip olduğun düşünülebiliyordu. Hâlbuki dünya; kafirin cenneti olma vasfını arttırdıkça, bu dünya insanların aşları azaldıkça başlarının daha da ağrıdığı bir dünya haline geldi.
”Allah’ım bana Kur’an’la merhamet buyur!
O’nu benim için kılavuz, ışık, hidayet rehberi kıl ve bana rahmet eyle!
Allah’ım, ondan unuttuğumu bana hatırlat, ondan bilmediğimi bildir.
Bütün gündüzlerde ve gecelerde onu okumakla beni rızıklandır. Ey âlemlerin Rabbi, O’nu benim lehimde delil yap!”
Beyhakî