Heç də yox, çünki başqalarının hiss etdiklərini özünün hiss etdikləri ilə müqayisə etmək mümkün deyil. İnsanları n ən pis yaşantıları,əlbəttə ki, bizim üçün heçnə kəsb etmir.
Bütün kişilər və qadınlar bir-birinə bənzəyir və heçbir sevgi ağlın dəlillərinin qarşısında tab gətirə bilməz .Sevgi qüdrətli yalan və ağılsızlıqdır,bizi görməkdən məhrum edən sərxoşluqdur və bizi sevdiyimiz obyektdən kənarda həyatımızı qeyri-mümkün edən haldır !
Məgər bu, həyatdır ?
Nə vaxtsa özümüzə olan sevgimiz artsa və ya başqaları tərəfindən sevilsək, basdırılmış hisslər səthə çıxmağa və sevgi dolu beynimizə müvəqqəti kölgə salmağa, qaranlıqlaşdırmağa meyil göstərirlər.Onları sağaltmaq, özümüzü onlardan xilas etmək üçün gəlirlər.