Mahur beste
@Mahurbestee
7 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Her şey, insanlar, mevsimler, bulutlar, her şey kaçıp gidiyordu, insanın taşlara, bir kayanın tepesine asılması da yararsızdı, yorulan parmaklar gevşiyor kollar, cansız bir şekilde düşüyor ve insan kendini bu çok yavaşlamış gibi görünen ama hiç durmayan ırmağa kapılmış buluveriyordu.
Bir sayfa, böylece yavaşça çevrildi ve tüketilmiş günlere eklenerek öbür tarafa geçti şimdilik biriken sayfalar ince bir cilt oluşturmakta ama buna karşılık kalan sayfalar bitmek bilmez bir hacim sunmaktadır. Ama yine de biten bir sayfadır, teğmenim, yani yaşamın bir parçası
İnsan böylelikle umut dolu kendi yolunda gider durur;