Kur'an ve peygamberler insanlara unuttukları ya da şeytan tarafından unutturulan temel gerçeği insana hatırlatmak için gönderilmiştir. Bu gerçek hayatı niçin gönderildigimizdir. Çünkü insan unutan bir varlıktır. İnsan kelimesinin, ins kavramından türediğini ve hem ünsiyet eden,hem de ünsiyet edilen varlık anlamına geldiğini söyleyenler olduğu gibi, insiyan kelimesinden türediğini ve Allah'la yaptığı anlaşmayı unuttuğu için bu ismin ona verildiğini söyleyenler de olmuştur.
||Ne kadar çok saç tokam varmış benim.
Benim ne kadar çok el çantam,kol çantam varmış.
Bunların içinde üzerinde küçük mavi pembe mineli çiçekleri olan saç tokam kayboluvermiş
Nedense ona pek önem vermişim.
Işte bu küçük eşyanın beni yalnız bıraktığı gün.
Onu benden, benim ondan kurtulduğum gün, böylesine miniminnacik bir yalnızlık daha edinmiş oldum. Kim bilir içimde daha nice saç tokaları nice el kol çantaları çöreklenmiş yatıyor.
Her şey, insanlar, mevsimler, bulutlar, her şey kaçıp gidiyordu, insanın taşlara, bir kayanın tepesine asılması da yararsızdı, yorulan parmaklar gevşiyor kollar, cansız bir şekilde düşüyor ve insan kendini bu çok yavaşlamış gibi görünen ama hiç durmayan ırmağa kapılmış buluveriyordu.
Bir sayfa, böylece yavaşça çevrildi ve tüketilmiş günlere eklenerek öbür tarafa geçti şimdilik biriken sayfalar ince bir cilt oluşturmakta ama buna karşılık kalan sayfalar bitmek bilmez bir hacim sunmaktadır. Ama yine de biten bir sayfadır, teğmenim, yani yaşamın bir parçası