Maide
@Maidetaner
Bastırılmış her sey içimden kopup gitmişti,
daha önce hiç tanimadigim bir doygunlukla kendi dışıma taştığımı, sonsuz evrene karistigimi duydum. Her seyi sanki sadece benim için varmis gibi algilyor, her seyle yeniden coskuyla bütünlestigimi hissediyordum. Etrafimi saran karanlik agaçlar bana fisildiyordu ve ben onlar seviyordum. Yildizlar yukarida pirildiyor ve ben onların aydinlik selamlarini soluyordum. Bir yerlerde söylenen şarkılar işitiyor ve benim için söylendiklerini düşünüyordum. Yüregimdeki kabugu kırdıktan sonra bir anda
her sey benim olmuştu, kendimi bırakmamın, kendimi armağan etmemin sevinci içimde kabaryordu. Birilerini sevindirmenin ve bundan sevinç duymanin ne kadar kolay olduğunu hissediyordum: Insanin kendini açması yeterliydi, insandan insana can bir akış başlıyordu hemen, yükseklerden derinlere iniyor, derinlerden tekrar
sonsuzluğa yükseliyordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ah, canlılığım her zaman vardi elbette, sadece yaşamaya cesaret edememistim, kendimi bogazlamis ve kendimden gizlemistim; fakat simdi bütün o baski altindaki güç patlamıştı, yaşam denen o zenginlik, o tarifsiz kudret bana galip gelmişti.
Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalginin ortasinda ben kendi kendimi arıyordum, isimdeki o yitik insani arıyordum.
hiçbir yere tutunmadan, higbir yerde köklen-meden, akan suyun üzerinde kayar gibi yasiyordum ve bu soguklukta ölü, cesedimsi bir yan oldugunu gayet iyi
biliyordum;
