Maide
@Maidetaner
Kriz anlarında insan asla dışsal bir düşmanla değil, daima kendi bedeniyle mücadele ettiğini anladı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kim bilir kaçıncı kez, deli olan ben miyim acaba, diye düşündü. Belki de deli denen kişi hep azınlıkta kalandı. Bir zamanlar dünyanın Güneş etrafinda döndüğüne inanmak bir
delilik işareti sayılıyordu; bugün ise geçmişin değiştirilemez oldugunu düşünmek öyleydi. Bu inancında tek başına olabilirdi ve tek başınaysa delirmiş demekti.
bazi harfler onun gözdesiydi ve yazida sira
onlara geldiginde kendinden geçerdi; kâh güler, kâh göz kirpar, kâh dudaklaryla kendini gayrete getirirdi, öyle ki, divitinin yazmakta oldugu her bir harfi neredeyse yüzünden okumak mümkündü.
