Tuğba

Tuğba
@Mairuh
127 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir akşam vakti öylesine koyulmuş bir bankta su damlalamaları ilisiyor kulağıma. Sigaramın hasta dumanlarını izliyorum. Ölümü parçalıyor ellerim. Ruhum un ufak.. Sahi neydi yaşamak Gökyüzünün silik mavisi ne zamana kadar saklayacak gözyaşlarımı. Güneşim geceye kapılmışken Ne zaman bana da çiçekler açacak Vahşi bir hayvana emanet etmişim canımı sanki. Dans eden otlar mi nasibini alacak her seferinde rüzgardan? Nefesim bile yetmiyor ic çekmeme Nerden atlasam bulutlara erişebilirim Nereye assam kendimi gömülü hazineye ulaşabilirim. Böyle düşünceler geziniyor zihnimde. Akşam çöktü mü Kimsesizler mezarını andırıyor içim. Öyle kalabalık bir yalnızlık Öyle canlı bir ölüm..
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kaldırım kenarında bir çiçeksin Pembe pembe tutunmaya çalışan Titrek kalbin, çırpınıyor ayaklar altında Duyulmuyor kokun Seni çok sevenler buket buket taşıyorlar ölüme Gözleri kör rengine Soğuk toprak kadar kıymeti yok solgunluğunun
Nefesimde elleri var kaba saba acıların Bir sağındayım, bir solunda, önünde ardında En karanlık anlaşılmazlığın..
Güvercin oluyorum bir gece vakti.. Kanatları altında canı pahasına yaşamları koruduğu.. Titriyor, korkuyorum.. Az sonra çaresiz yürüyen bir adam oluyorum.. Tüm kaldırım taşlarını ezbere bilen, Yine de bir yol arayan.. İlerliyorum.. Işığı yanan bir eve giriyorum. Kör saatlerdi hani diyorum? Ağrılar içinde kıvranıyorum. Yatağında hıçkırıklara boğulan bir çocuk oluyorum. Patlayacak sanıyorum ciğerlerim .. Koşuyorum bu sefer.. Siren seslerini takip ediyorum. Alev alev yanıyor içim.. Kaçamıyorum. Telaşlı adımların yürek ağrısı oluyorum.. Yavrusu can çekişen bir anne oluyorum.. Bir müddet daha dayanıyor kalbim Beyaz bir önlük giyiyorum Uzun beyaz koridorda acı haberi vermek için bekliyorum. Tüm rüzgarlara dayanmaya çalışan İnce ince tutunan bir çiçek oluyorum. Çiçek.. Sardunya, menekşe.. Hangisi olsam daha güçlü olurdum? Uyusaydım. Bir gece vakti uykuya dalsaydım.. Güçlüydüm, insandım. Yangınlardan uzaktım.. Her yanım yanıyor işte bu saatlerde. Sonra köz oluyorum..
Bir akşam vakti yürürken dikkatimi çekmişti Pembenin en bebek tonuyla gülümsüyor Diken diken meydan okuyordu Buna bir titrek kalp ne kadar dayanırsa o kadar dayandım Telaşlı adımların kurbanı olan çocuksu bir hüzünle yıkandım baştan ayağa Üşüyen dallarına asmak istedim kendimi Öyle çaresizdim bir akşam vakti