Tuğba
@Mairuh
127 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Onun yüzündeki çizgilerin aynısı benim ruhumda vardı; hatıraların yaşlılık lekeleri gibi büyüyor, her yana yayılıyordu.
Kendi matemini tutan bir ölünün, üzerindeki toprakta açan kırmızı gülleri seyretmesi kadar hayat doluydum
Ne tuhaf, insanlar ölüyor, bedenleri toprak altında çürüyor ama seni yaralayan zehirli sesleri ölümsüzlüğe erişip hayatın boyunca kalbinde ve kulağında kalıyor.
Keşke insan, ruhunu istila eden kelimeleri kusarak dışarı atabilseydi.