Yazarın çoğu eseri gibi bu eseri de başlangıçta fazlasıyla tatmin edici başlıyor, ancak yazar sonrasında devamlı düşünce ve kelime tekrarına düşmekten kendini kurtaramıyor. Bu yüzden yazarın bu anlatım biçimi özellikle yeni başlayanları ciddi manada zorlayacak ve yoracaktır. Ayrıca anlatmak istediği 'Öteki' ve 'Ben' düşüncesini de tam olarak cümle bütünlüğü içinde anlatamadığını düşünüyorum. Tabii olumlu taraflarına da değinmek gerekirse yazar, özellikle günümüz eleştirisi üzerine gayet başarılı gözlemlerde bulunuyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın gelecek kaygısı, yabancı düşmanlığına dönüşür. İnsanın kendisi hakkında duyduğu kaygı, kendini yalnızca yabancı düşmanlığı olarak değil, aynı zamanda kendinden nefret etme olarak da gösterir. Korku toplumu ve nefret toplumu birbirlerine karşılıklı olarak bağımlıdırlar.
Ötekinin var olduğu zamanlar sona erdi. Gizem olarak öteki, baştan çıkarma olarak öteki, eros, arzu, cehennem ve acı olarak öteki ortadan kayboluyor. Bugün, ötekinin negatifliği, yerini aynının pozitifliğine bırakıyor. Aynının aşırı çoğalması, toplumsal gövdeyi etkileyen patolojik değişikliklere sebep oluyor. Bünyeyi hasta eden şey, mahrumiyet ve yasaklama değil, aşırı iletişim ve aşırı tüketim; bastırma ve olumsuzlama değil, her şeye izin verme ve her şeyi olumlamadır. Zamanımızın patolojik alameti bastırma değil, depresyondur. Yıkıcı baskı ötekiden değil, içten gelir.
8/10
Beğendi
·16 günde okudu
·2025 1. kitabı
