Makbuleee
@Makbuleeee
14 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Çokluğuma rağmen yalnızdım ben. Yalnızlık hayatta tattığım ilk şeydi ve oradaydı hep. Ağzımın içindeki gediklerde gizliydi. Hatırlatıyordu kendini.
O sırada gördüğünüz farketmeyeceğiniz bir şeydi. Çünkü çok gülümsüyordu ve gülümsedikçe yüzü ışıldıyordu. Etrafında hala ona aşık olan erkekler olan bir kadın gibi görünüyordu.
Ama anlaşılan bir şey daha istiyormuşum. Annemin bana hayatımı sormasını istiyormuşum. Ona o günlerde yaşadığım hayatı anlatmak istiyormuşum.
Bir çocuğun eğer ağlamayı kesmezse her şeyin daha fena olacağını bilerek kendini susmaya zorlaması güçtür. Hiçbir çocuk için kolay bir durum değildir bu. Ve annem- o gece hastane odasında usul ve telaşlı sesiyle , nispeten yumuşak yüzüyle ne kadar farklı görünürse görünsün, hayatım boyunca sahip olduğum anneydi yine de.
Reklam