Birdenbire ağlayasım geldi. Bir üzüntü, kendim için de değil, benim de değildi; daha derin, daha karanlık bir üzüntü ıslak yeryüzünden bağrıma yükseliyordu. Panik! Tasasızca otlarken birdenbire, hiçbir şey görmese de her yanından abluka altında olduğunu ve kurtulamayacağını sezen hayvanın kapıldığı panik.
Al, yeşil ve kara yamaları kalın sicimlerle dikili ve artık en sert fırtınalarda dahi yırtılmayan bin yamalı gemi yelkenlerini gördün mü hiç? Benim yüreğim de onlar gibi.