Emrah Yağan
@Malefiz35
Hemşire
Lisans
İzmir
8 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Yaldızlı faytonların tekerlekleri, çamurlu caddede kibirli izler bırakarak geçti. Sıçrayan çamur, yolun kenarında dikilen o eski, boyası dökülmüş ahşap konağın duvarına ve tam o duvarın dibinde
Burası bir durak değil Viola; burası, varılacak yerlerin anlamını yitirdiği o son boşluk.
Ayaklarımızın altında bir zemin yoktu, sadece kendi ağırlığımızın yorgunluğu vardı.
Yürümüyorduk;
Masadaki kristal kadehler, bir fırtınanın habercisi gibi hafifçe titredi. Ardından o ses geldi; derin, uğultulu ve yerin altından kopup gelen bir çatırtı. Işıklar, bir göz kırpması kadar kısa bir
Viyola, antredeki boy aynasının önünde durdu. Annesinin elleri, kızının belindeki ipek kuşağı son kez düzeltti. Bak, dedi annesi fısıltıyla, tek bir pürüz bile yok. Viyola aynaya baktı; üzerinde