Nergiz.Mammadli
@Mammadli98
Şu anda okuduğu kitap
Nasıl oluyordu da, hiç çekinmeden, bir kadına belki ilk defa olarak bu kadar dikkatle baktığımı aklıma getirmeden, onu uzun uzadıya seyrediyordum?
Reklam
Şimdi onunla beraber bu ıslak yollarda yürüyecek, tenha ve loş bir yerde oturarak göz göze gelecektik.Ona birçok şeyler, şimdiye kadar hiç kimseye hatta kendime bile söylemediğim şeyler anlatacaktım.
Bu karanlık ve sıkıntılı manzara ne kadar güzeldi! İçime çektiğim bu ıslak hava ne kadar tazeydi! Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak...Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak...
Dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi?
Ona söyleyecek ne kadar çok şeylerim vardı...Bunların, bütün ömrümcə konuşsam bitmeyeceğini sanıyordum.
O bana bu hayatta bir ruhum bulunduğunu öğretmişti.
Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, -ruhumuzla yaşamaya-başlıyorduk
Reklam