Aydan Məmmədova
@Mammadova01
Bir yanımız çöl , bir yanımız deniz
55 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Onu bir kaba koyup donduracaksın ve sen kapağı açıp onu çıkarmak istediğin an tekrar mı canlanacaktı?..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ödev, adap, sadakat, fedakârlık, özgecilik, kibarlık; bunların hepsi de insanı uyutmaya yarayan ninnilerden başka bir şey değil, hem de öyle bir uykuya yatırıyor ki kimse bu uykudan uyanamıyor, uyansa da ancak yaşamının sonuna geldiği an oluyor bu. İşte o an, insanın hiç yaşamamış olduğunu öğrendiği an oluyor.
Evet, bu granit taşlar, tuğlalar ve ikinci kat yerinde duracaktı, ama artık hiçbiri onun olmayacaktı; muayenehanesi onun varlığının kokusunu kaybedecekti. /Çocukluğunun geçtiği evi ziyaret ettiğinde de aynı yokluk hissini yaşamıştı, o küçük evi hem kendisine çok yakın bulmuş, hem de son derece acı veren bir kayıtsızlık hissetmişti. Şimdi o evde mücadele eden başka bir aile, belki de ileride doktor olacak umut vaat eden bir oğlan yaşıyordu.
“Yaşarken yaşayın! İnsan, yaşamını tamamlayıp öldüğü zaman, ölüm, taşıdığı dehşeti yitirir! İnsan doğru zamanda yaşamazsa, asla doğru zamanda ölemez.”
Dostoyevski, dostlardan başkasına anlatılamayacak şeyler vardır, diye yazıyor; hatta bazıları dostlara bile anlatılamayacak; bunların arasında bir de insanın kendisine bile anlatamadığı şeyler var!