Aydan Məmmədova
@Mammadova01
Bir yanımız çöl , bir yanımız deniz
55 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İncelemeEdebiyat
9-cu sayfada "Dudaklarımdan yalanlar dökülecek ama belki onların arasına gerçekler de karışmıştır; bu gerçekleri arayıp bulmak ve herhangi bölümünün saklamaya değip değmediğine kara vermek size kamış" diyor yazar.
Anlatım dili kolay diyemem, fakat okuduğuma memnun olduğum bir kitap oldu. Kadınların geçmişten günümüze, başarı elde etmek için herkes ve herşeyle daha çok mücadele etmek zorunda kaldıkları gerçeğini kaleme almış yazar. Özellikle de kendine ait bir odanın ve bir yerde mutlak maddi sağlamlığın kadınlar tarafından, kendileri için sağlanmasının eskiden çok zor ve kimi zaman imkansız olduğu, zamanla ise zorluklar devam etse de, daha aşılabilir boyutta olduğunu ve günün sonunda kendine ait bir oda ve maddi özgürlüğü eline almanın tüm zorluklara değdiğini bildiriyor. Aslında sağlam bir hatırlatma yapıyor. Okurken altını çizdiğim bir sürü cümle beni düşündürdü açıkçası. Yine de hatırlamak ve yazılanları daha iyi sindirmek adına ileriki zamanda bir kez daha okunması gerektiğini düşünüyorum. Tüm kadınların kendilerine ait bir odaya ve doğal hakları olan özgürlüklerine sahip olmaları dileğiyle. İyi okumalar.
İncelemeAlıntı
Sonunun buruk biteceğini beklemiyordum). Sorulan sorulara cevap vermeyi sevmeyen, fakat, sorduğu sorulara cevap almadan başka konuya geçmeyen biri de aynı zamanda Küçük Prens ve evet, yüreğiyle göre bilir insan, gözler göremez. Ayrıca insan sorumludur, insandan.
(Neredeyse her kesin bildiği bir kitap, çok ta söze gerek yok kendimce.)
Livaneli'den okuduğum 3-cü kitap. Bir güne bitirdim aslında biraz da soğukkanlılıkla ve ya böyle şeylerin gerçek olmadığı düşüncesi ile kendimi kandırarak . Devam ede bilmek için kendini kandırman gerekiyor bazen. İnsanın ne kadar korkunç bir yaratığa dönüşe bileceği, dönüşmekten ilave bizzat öyle olanlarının olması gerçeği. Nefret etmek serbest . Yoksa nefretimiz de mi fazla olur, nefes almayı hakk etmediği halde zulüm etmeği kendine hak görenlere ?
(Okuduğum müddetçe aklımda hep Kapı filmi Kadir İnanır sözleri dolandı durdu )
Okuyucunun "Yani insana ,hayata ,acılara ,sevinçlere ve aşka dair hikaye olarak" anlayarak okumasını, değerlendirmesini ummuş yazar.Bu cümlenin tamamıyla dolu-dolu bir hayat.. İnsanoğlunun 20 yüzyıl macerasının bir bölümü diyerek. Gerçekten de öyle olduğu kitabın sayfalarını çevirdikce daha iyi anlaşılıyor. İlk gençliğinde Alman besteci Hans Eisler'in bir sözünü okumuş yazar :"Yalnızca müzikten anlayan kişi; müziği de anlayamaz" . Büyük bir sanat insanı .Bestelediği müziklerle , yazdığı kitaplarla, çektiği filmlerle .. ve bütün bunları büyük acılarla başarmış ,yolundan asla dönmemiş . Büyük bir zevkle okudum , Ömer Zülfü Livaneliyi tanıdığıma çok memnun oldum.
"Dünyanın geleneğinde sanat diye bir sığınma limanı olmasaydı , intihar edebileceğimi hissettim"
-Z.Livaneli
Çok sevdiğim bir kardeşimin hediyyesidir ve kitabın özeti benim için şudur:
"Bazı idealler o kadar değerlidir ki, o yolda mağlup olman bile bir zafer sayılır . Bu dünyada bırakacağın en büyük miras dürüstlüktür. Yılların geçmesine öfkelenme; gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe .
Yapamayacağın şeylerin yapabileceklerini engellemesine izin verme. Rüzgarın yönünü değiştiremediğin zaman, yelkenkerini rüzgara göre ayarla . Çünkü dünya , karşılaştığın fırtınalarla değil , gemiyi limana getirip getirmediğinle ilgilenir.
Ara-sıra isyana yönelecek olsan da hatırla ki, evreni yargılamak imkansızdır. Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendi kendinle barış içinde ol.
Hatırlar mısın doğduğun zamanları ; sen ağlarken herkes sevinçle gülüşüyordu. Öyle bir ömür geçir ki, herkes ağlasın öldüğünde , sen mutlulukla gülümse . Sabırla, sevecen , erdemli ol . Eninde sonunda bütün servetin sensin. Görmeye çalış ki, bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de insanoğlunun biricik mekanıdır."
