Acaba okullarda neden, " Hiçbir iyilik karşılıksız kalmaz," diye öğretirler ki? İnsan bunu ciddiye alıyor, yerine getiriyor, ümit ediyor ama sonra eline hiçbir şey geçmiyor.
Bu kadar güzel iki insandan, nasıl benim gibi biri doğduğuna şaşırıyorum. Benim çehrem yok, hatlarım da yok, makyaj yapmadığım zamanlarda hatlarım birbirilerine karışıyor; başım yok, sadece maskelerim var. Sabah başka biriyim, öğlen başka, gece bambaşka. Dün gece Gizike kalkıp ışığı yaktığında tesadüfen kendimi aynada gördüm. Tam bir kâbustum.