Kendimi bir türlü yakalayamayışımın sebebi. Geçmişte yaşıyor, insanların değişimlerini takip edemiyorum. Onları oldukları gibi göremiyor, kabullenemiyorum. Her yıl bir yıl daha geride kalıyorum. Hapsolduğum bu donuk geçmişte gelmeyecek bir geleceğin hayalini kuruyorum. Zaman omuzlarıma dökülüyor, gitgite bükülüyor belim.
Sen çıkıp da gelemezsin benim bildiğim sokaklardan bana.
Ben de bekleyemem seni karlı dağlara bakan pencere pervazlarında
Sen, senin sokaklarında dolanırken,
Ben, benim penceremden dalarım hülyalara.
Yalnız gece değil
Gündüzler de düğüm atar yalpalayan sokaklara
Sen çıkıp da bulamazsın gelen yolları bana
Benim pencerelerim de açılmaz sana dönük sokaklara
D.