Hangimizin içinde bir Raif var bilemeyiz. Herkes dışarıdan alelade görünmez mi ?
Keşke yıllar önce okusaydım bu romanı ve Raif'in masumluğunu. Belki o zaman bu denli yalnızlaşmazdım . Tek cümle , insan hayatına ve içimize ki duygulara öylesine dokundu ki...
Kaybedilen en kıymetli eşyanın,servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, ''Bu böyle olmayabilirdi!'' düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.