İnanma istersen yıldızların yandığına,
Güneşin döndüğüne inanma,
Doğrunun ta kendisini yalan bil,
Ama seni sevdiğime inan Ophelia.
Canım Ophelia, beceriksizim şiir yazmakta,
İçimdekini kalıba dökme sanatım yok,
Ama çok, her şeyden çok seviyorum seni,
İnan bana ve Tanrıya emanet ol.
Canı teninde kaldıkça sevginle yaşayacak: Hamlet.
Sayfa 48 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
HAMLET: Zaten dünya ne iyidir ne kötü, düşüncenize bağlıdır iyilik kötülük. Bana göre dünya zindan.
ROSENCRANTZ: Tutkularınız büyük de ondan herhalde; dünya dar geliyor gönlünüze.
Ama neydi? Bu hayatın bir anlamı olması gerekirdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı. Lakin tembelliğe alışmış olan kafası bunu bulamıyor, bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdiği şeyleri de kabul edemediği için selameti kaçmakta buluyordu.
Her şeyden; düşünceden, öz eleştirisinde kaçmayı alışkanlık edinmişti.