"Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim."
"Kendimi ölümsüz olarak görüyorum. Mekân ve zamandan kopalı yıllar oluyor."
"Yoğunlaşma bazı sorularla başlıyordu. Yaradılışımı, geleceğimi, çevremi, insanların farklılığını, duygularımın çeşitliliğini sorguluyordum. Kendimi dinlemeyi öğrenmekti bu yaptığım. Çünkü duyulabilecek kadar yüksek bir ses vardı içimde. Bunu fark edince, dünya üzerindeki bütün insanlar birden yok olsalar dahi yalnız kalmayacağımı anladım. Çünkü ağzımdan çıkan, başkalarının duyabildiği bir sesin yanında içimde yankılanan ve kimsenin varlığından bile haberdar olamayacağı başka bir ses daha vardı. Demek ki kendimle diyalog kurabilir, aynı konu hakkında yüksek sesle bir söz söylerken, içimden de bambaşka bir cümle
kurabilirdim. Dünyayla aramdaki köprüyü ve kendime açılan kapıyı böylece keşfettim."
Manolya Demircan
, bir kitap okuduPuan vermedi·48 syf.·
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 08 Kasım 2019 19:34
·2019 135. kitabı
"Uçurumu sevenin kanatları olmalı."
