Anılar dört bir yanımda duvar . Kendi içimdeki zindanın mahkumuyum . İnsan her şeyi unutsa bile , acının yüreğinde kalan tortusunu unutamıyor işte . Onun yokluğuna tutunarak var olmaya çalışmak içimi acıtıyordu .
“ Seni gördüğüm o gün , baharın yeşile çalan sevinci yanaklarına gamze olmuştu . Gülüyordun , yüzünde mevsimlerin en güzeli .
Şimdi o gülümsemen uzak bir anı .Hatıralar içimde bir ada .
Ne yana gidersem gideyim varamıyorum .
Yasa şöyleydi : YA YERSİN YA DA YEM OLURSUN . Yavru kurt hiç düşünmedi bile yasayı , aklına bile getirmeden yaşadı sadece . Sadece çevresinde hep yasanın hüküm sürdüğünü görüyordu ...