Ece
@Manolya_a
Not all scars are visible.
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Bu kitabı okurken en başta içimde sürekli bir sıkışma hissi vardı. Raskolnikov’un düşüncelerine girdikçe kendimi onunla birlikte aynı karmaşanın içinde buldum. Ben olsam böyle bir kararı veremezdim diye düşündüm ama aynı zamanda onun zihninin nasıl bu noktaya geldiğini anlamaya çalıştım.
Raskolnikov’un sürekli kendini haklı çıkarma çabası bana çok tanıdık bir insan iç çatışması gibi geldi. Ben de bazen yanlış bir şeyi bile mantıklı göstermeye çalışmanın ne kadar yorucu olduğunu fark ettim. Ama onunki çok daha uç bir seviyedeydi.Sonya karakteri bana bambaşka bir denge gibi hissettirdi. Ben olsam onun kadar sabırlı ve sessiz kalabilir miydim emin değilim. Ama onun içindeki inanç ve dayanma gücü beni etkiledi.Kitap ilerledikçe en çok şunu düşündüm: insan sadece yaptığı şeyle değil, onu yapmadan önceki düşünceleriyle de cezalandırılıyor gibi. Ben olsam bu kadar ağır bir vicdan yüküyle yaşamayı kaldıramazdım.Genel olarak kitap bana şunu hissettirdi: insan zihni hem en tehlikeli yer hem de en karmaşık savaş alanı. Ve ben bu hikâyeyi okurken, insanın kendi kendine kurduğu tuzakların ne kadar gerçek olabileceğini daha iyi anladım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
Bu kitabı okurken kendimi sürekli içeri çekilmiş gibi hissettim. Sanki bir başkasının hikâyesini okumuyorum da, onun duygularını içimden geçiriyorum.Raif Efendi’yi tanıdıkça, aslında ne kadar sessiz görünen insanların içinde ne kadar yoğun bir dünya taşıyabileceğini fark ettim. Ben olsam onun gibi bu kadar içine kapanık kalamazdım diye düşündüm ama bir yandan da onu anladım; çünkü bazı duygular var ki insanın dışarıya anlatmaya cesaret edemediği türden.Maria Puder karakteri bana güçlü ama aynı zamanda kırılgan biri gibi geldi. Onun bağımsızlığı dikkatimi çekti. Ben olsam böyle bir özgürlüğü korumak isterdim ama aynı zamanda yalnız kalmaktan da korkabilirdim. İkisi arasında kalmış gibi hissettim.Hikâyenin en etkileyici yanı benim için şu oldu: iki insan birbirini gerçekten bulmuş gibi olurken bile hayatın onları ayırabilmesi. Bu durum bana biraz haksızlık gibi geldi. Ben olsam “madem bu kadar derin bir bağ var, neden bu kadar kolay kayboluyor?” diye sorgulardım.Genel olarak kitap bana şunu düşündürdü: İnsan bazen en büyük duygularını bile sessizlik içinde yaşamak zorunda kalabiliyor. Ve ben bunu okurken, kendi içimde de fark etmediğim duygulara biraz daha yaklaştım.
