Öfken sınırını korusun ama haneyi yakmasın.
Arzun hayatı renklendirsin ama direksiyona geçmesin.
Korkun seni uyarsın ama yolu kapatmasın.
Payını alan her ses yumuşar. Yerini bulan duygu güçlü olmaktan uzaklaşır. Kalp aynasını parlatınca yol belirginleşir.
Yunus’un “kendini bilmek” çağrısı böyle anlaşılır: İçimizdeki karanlık köşeye bir kandil asmakla. Kendisini bilen, gölgesini aydınlatmıştır.
İnsan doğuştan bir ihtiras varlığıdır. Doğası gereği böyledir ama onu saflaştırmak bir olgunluk meselesidir.
Nefs, insanın dünyevi arzularının, bencilliğinin, ihtiraslarının merkezi kabul edilir.