Özlem Can Uğursal
@MariAntrikot
Şu anda okuduğu kitap
Geleneksel cinayet romanlarını ve özellikle de Agatha Christie severleri hoşnut edecek bir roman Mavi Kolye. Ancak diğer yandan da gerçek bir Agatha okurunun hemen farkedebileceği gibi şimdi ismini vermeyeceğim bir romanının birebir aynısı kurulmuş bir çatısı var. Dolayısıyla ben daha 42. sayfada katilin kim olduğunu anlamıştım.
Bunun maalesef şöyle bir sıkıntısı oluyor kitabı artık haklı çıkıp çıkmadığını görmek için okuyorsun ve romanın esas heyecanı olan merak unsuru oldukça zedeleniyor. Ancak yine de karakter seçimleri, olayın kurgusu, cinayet sebebi gayet güzel anlatılmıştı. Güzel bir yerli cinayet romanı okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçim dağlanarak da olsa bu tarz gerçek öyküleri, anıları okumayı seviyorum. Tarihin sayfalarında ve yöneticilerin gözünde sadece birer rakam, birer istatistikten öteye gitmeyen insanların bunlardan çok daha fazlası olduğunu unutmamamı sağlıyor.
“bizden olanlar - bizden olmayanlar” üzerinden ilerleyen kötülük çok ilgimi çekiyor. Failin de mağdurun da kollektif olarak işin içinde olması, insan soyunun hangi gelişmişlik seviyesinde olursa olsun hızlıca bu tarz kötülüğün taraflarından biri haline gelebilmesi beni hep dehşete düşürüyor. Çok değil Bosna savaşı 25 yıl önce oldu. Çin’de Uygur Türkleri kan kusuyor, günümüzün güya modern geçinen bütün toplumlarında etnik ya da dini azınlıkların yaşadıklarına sürekli şahit oluyoruz. Siyasi ve askeri erki elinde tutanların iki dudağı arasında heba olup gidiyor onlarca masum hayat..
Çok etkilenerek okudum, Heranuş anneanne, korkunç bir yazgıya kurban giderek kafaları kesilip nehre atılan, Halep’e sürgüne giderken cansız bedenleri yollarda kurda kuşa yem olan onlarca köylüsü, akrabasına nazaran en azından iyi bir eşe ve hayırlı çocuklara sahip olabilmiş. Yüreğindeki ateş hiç sönmese bile en azından torunlarıyla avunabilmiş, nur içinde yatsın
Ülkemizin en aydın kalemlerinden birisi, gerçek bir gazeteci olan Uğur Mumcu suikastının ardından eşi Güldal Mumcu’nun yazdığı bu kitabı “beğen”meye elim varmadı. Acısını bile yaşayamadan eşini öldürenlerin peşine düşen Güldal hanım’ın, son derece sade bir üslupla yazdığı kayıtlarının altında o bastırılmış acıyı yine de hissettiğimiz bir kitap. İyi ki yazmış, iyi ki tarihe kayıt düşmüş.. Uğur Mumcu gibi bir gazeteciye sahip olduğumuz için çok şanslıyız yine de. Erken yaşta kaybettik kendisini ama gerçek bir gazeteci ile teferruatları nasıl ayırabileceğimizi öğrendik en azından. Nur içinde yatsın
Annesine aşırı düşkün, babaannesini çok seven, evde çok bulunmayan babası ile pek fazla iletişimi olmayan Müzeyyen, çalışkan, terbiyeli, uslu bir kızdır. Erken yaşta okula başlayan Müzeyyen’e 6 yaşındayken bir kızkardeş gelir. Aradan bir süre geçtikten sonra anne trajik bir şekilde ölür. Çocuklarla ilgilenme görevini de babaanne üstlenir. Annesinin ölümünden kardeşini, geceler boyu pencere önünde başka kadınlara giden kocasının dönüşünü bekleyen annesinin dramından da babasını sorumlu tutan Müzeyyen, her ikisinden de nefret ederek büyür. Onlardan uzakta kurduğu yaşamı babasının ölüm döşeğinde olduğu haberini alınca değişir..
-Spoiler-
Değerlendirme : Kitabın geneline hakim olan karanlık ve melankolik havaya rağmen yazarın akıcı üslubu okumayı son derece kolay kılıyor. Bununla birlikte kitabın bütünüyle
ilgili bir oturmamışlık algısı oluştu bende. Travmatik karakterleri yazmak hep zordur. Travmatik karakterlerin çözülmesini yazmak daha da zordur. O bölümlerde benim için inandırıcı gelmeyen bir şeyler vardı. Kitapta alıntı yapılacak çok güzel cümleler, paragraflar var ama bir bütün olarak karakterlerle ilgili sıkıntılar olduğunu hissettim. Abla Müzeyyen’in kendi karanlık ve kötücül dünyasında tek başına algıladığı kurguladığı realite ile hiçbir empati beslemediği kızkardeşi Çiğdem’in dünyasında da kurulan yıkılan bir şeyler olduğunu farketmesi, ya da o kadar nefret ettiği babasının aslında meğer annesinin (babaanne) tahakkümünden kaçmaya çalışıyormuş olması çok yüzeyde örneklerle kısacık geçiştirilmiş gibi geldi. Fakat bence kitapta esas özne, ana karakter büyük ihtimalle bunu bilinçli yapmayan ama kocasıyla olan ilişkisinin bütün olumsuzluklarını küçücük kızıyla
