Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi , ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı ; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
Zaten,bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası,o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğüsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için,insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür...
...
" Burası başkasının felaketine kör olanların dünyas yavrum... " dedi.
" Alış buna . Eğer bir gün acı çektiğini hissedersen bil ki yapayalnızsın bu dünyada . "
...