Giden gidiyordu ama hayat geride kalana zordu.
Ölüm tek kişilik değildi.
Tenine soğuk değmesin diye gözünden sakındığını,
kendi eliyle soğuk toprağın bağrına verenin ruhundan da bir parça girmez miydi o mezara?
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan,
hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?