“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanoğlunun kalbinde birbiriyle zıt iki duygu vardır.Tabii ki,başkasının sefaletine acımayan insan yoktur.Ancak kişi bir şekilde bu talihsizliğin üstesinden gelmeyi başarabildiğinde,bu sefer diğerlerinde bir hayal kırıklığı hissi doğar.Hatta biraz abartmak gerekirse,o kişiyi yine aynı talihsizlikte görmek ister insanoğlu.Sonra,Farkında olmaksızın o kişiye karşı bir düşmanlık hissedilir.
Ne fark ederdi ki zaten?Herkes ölüyordu nasıl olsa;iyisi de kötüsü de,güçlüsü de zayıfı da,hayata dört elle sarılanı da yaşamı aşağılayanı da...Herkes göçüp gidiyordu.Her şey göçüp gidiyordu.
