Martin Eden
@Martinedn
“Ellerimden öptü, ellerimden.
Avuç içlerimden öptü.
Unutabilir misin şimdi?
Ben ölsem unutamam.”
Sabahattin Ali
İki çay söylemiştik oradan, birisi açık,
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
59 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Onun gözünde dünya kötü insanlardan oluşan bir felaketti...Edebiyat
Maggie, arka bir mahallede, aile sevgisi olmadan, dünyanın çirkinliğini bilmeden büyümüş bir kız. Abisi daha çok içki ve kavga arasında yaşamış, babası iş yüzünden ailesine hiç vakit ayırmamış birisi. Annesi ise herkese yaşadığı hayatın suçlusuymuş gibi bakan bir kadın.
Sevgi ve şevketin ne olduğunu bilmeyen ebeveynler çocuklarının hayatlarına sebeb olmuştur. Oğulları, kavgacı, sevgi yoksunu, yüzü hiç gülmeyen birisi olmuş, iş ve alkol arasına hapsolmuştur. Kızları Maggie sakin bir kişiliği olan, utangaç, tanımadığı insanların yanında konuşmaya çekinen bir kızdır ve tüm dünyası ailesi olduğu için hayali de bu çıtayı aşamamış, güzel düşler kuramamıştır. Yaşadığı bu hayat yanlış kararlar vermesine sebeb olmuş, yakışıklı bulduğu, kavgacı ve alkolik bir adamı sever. Ve muhtemelen içinde olduğu bu çirkin dünyadan kurtulacağını düşünür. Fakat öyle olmaz. Kararları, sevdiği genç ve seçtiği dünya ona iyi davranmaz. Sonu ölümüne varacak bir sokak hayatı ve pişmanlıklar silsilesi bekler onu.
Sinir bozucu olan Ebeveynlerinin çocuklarıyla hiç ilgilenmemesi ve sevdiği adamın hevesini aldıktan sonra onu başka kadın için sokağa atması. Evet, sinir bozucu olan şu ki, gerçek hayat böyledir.
Maggie...
Erkek egemen bir toplumda kadın acımasızlığı...
Yetersiz anne baba...
Hayatı gözlemleyerek yazılmış bir kitap...
Maggie öldü, biricik ömrü acı çekerek geçti.
Yaşayan için dünya o ömürden ibarettir. Onun gözünde dünya kötü insanlardan oluşan bir felaketti...
Sevdiklerinizi, dünyalarını cennete çevirecek gibi sevin. kırmayın, gözlerindeki ışığı söndermeyin, gülüşlerini soldurmayın, seslerini hüzünle titreştirmeyin...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
( Spoiler İçerir )
Goriot baba.
Kocalarının bile değer vermediği kızlarına, verilebilecek en mukaddes kıymeti verdi.
Kızlarının saçlarını çıkarsız okşayan tek insandı.
Kızlarına verdiği karşılıksız değer, onlar için hayatı değerli kılan tek şeydi.
Ama onlar bunu anlamadılar. Zaten kimler anlıyor ki.
Kızlarını değerli kılmak için herşeyi yapan bu adam, en değersiz şekilde öldü.
( romanda herkes çıkar peşindedir. Hırs içindedir ve paris sosyetesinde yükselme peşindedir. Balzac eserlerinde hep karakterleri bu şekilde kötü, bencil ve duygusuz yapmıştır.
Belli mi olur belki de gerçek hayatı buna zorladı. Ama romanda sadece goriot baba farklıdır. Sadece böyle bir adam ölürken bile göğsünün üzerinde değerlilerinin fotoğrafı ve saçının parçalarıyla ölür. Bu yüzden goriot babanın ölümü Balzac'ın da hayata duyduğu inancın da ölümü diyebiliriz. )
Nitekim goriot baba öldü. Kızlarının da çalacağı bir kapı kalmadı.
Bir Balzac imzası. Gerçek hayat, sosyoloji ve pskolojik tahlillerle dolu. İrdelenerek okunmalı...
