İlkin fikirlere çatarız, sonra da insanlara. Tartışmada esas, karşımızdakinin düşüncesini çürütmek olduğu, herkes çürütüp çürütüldüğü için, tartışmanın sonunda olan şey gerçekten büsbütün uzaklaşmaktır. Onun için Platon, "Devlet" inde akılca ve ruhça zayıf olanlara tartışmayı yasak etmiştir.
Tabiatın insanlara en adilce dağıttığı nimet akıldır derler, çünkü hiç kimse akıl payından şikayetçi değildir. Nasıl olsun? Aklını beğenmemesi için aklından ötesini görebilmesi lazım.
En zavallı, en aptal insanlar bile akıldan yana paylarına razıdırlar. Başkalarında bizden daha fazla yiğitlik beden gücü، tecrübe, istidat, güzellik görebiliriz; ama akıl üstünlüğünü kimseye vermeyiz.