Bir hayatın dağılması için yapılan şey kadar, bir hayatın toplanması için yapılmayan şey de onun boynuna vebaldi sanki. Bilerek ve isteyerek kimseye bir kötülüğünün dokunmadığı muhakkaktı ama o, bilmeyerek ve İstemeyerek de olsa Kimseye bir fenalığı dokunmuş mu? bunun hesabındaydı.Ez cümle hayatın bariz kantarlarından çoktan geçmiş kalbin hassas terazisine düşmüşlerdendi...
Her şeyin mükemmeline karşı sevk-i Tabii içinde akan ruhu ancak kusursuzluklar içinde dinlenebilirdi. Yaradan kusursuz kurmuştu endazesini,yaradılış mükemmeldi, ama kul kısmı dünyayı eğriltmekle kalmadığı gibi bu eğrilikten dolayı rahatsızlık da duymuyordu...